Ξεκινάς να προσέχεις τη διατροφή σου και τελικά αφήνεσαι; Αυτό είναι για εσένα
Ξέρεις αυτή τη στιγμή που χαλάς τη δίαιτα και λες «από Δευτέρα ξανά»;
Πες μου αν σου θυμίζει κάτι: Ξεκινάς να προσέχεις τη διατροφή σου με όλη σου τη θέληση.
Τα πας περίφημα για μέρες, ίσως και εβδομάδες. Νιώθεις υπερήφανη για τον εαυτό σου.
Και ξαφνικά, ένα βράδυ μετά από μια κουραστική μέρα, βρίσκεσαι μέσα στην κουζίνα και τρως ό,τι βρεις μπροστά σου εκείνη τη στιγμή – “έλα μωρέ, ας κάνω μια ατασθαλία ακόμα”.
Την επόμενη μέρα, σε πνίγουν οι τύψεις και σκέφτεσαι «πάλι τα ίδια, πάλι μπήκα στον φαύλο κύκλο προσέχω-αφήνομαι».
Αν μέσα σου λες «μα πώς διάβασες τη σκέψη μου», τότε αυτό το άρθρο είναι για σένα.
Επειδή όχι, δεν είσαι η μόνη που παγιδεύεται σε αυτόν τον κύκλο που σε κάνει να χαλάς τη δίαιτα ξανά και ξανά.
Αυτός ο φαύλος κύκλος «προσέχω-αφήνομαι» σε εγκλωβίζει. Σκέφτεσαι όλη μέρα το φαγητό, αντί να ζεις τη ζωή σου.
Λειτουργείς μόνο όταν βρίσκεσαι υπό συνεχή “επιτήρηση” – είτε απέναντι στον διαιτολόγο σου, είτε στα σχόλια των άλλων είτε ακόμα και απέναντι στον ίδιο σου τον εαυτό.
Κι όταν τελικά “λυγίσεις”, γεμίζεις τύψεις και ξεκινάς τη διαδικασία «δεν πρέπει να φάω» → «ας φάω τώρα που βρήκα την ευκαιρία» → «αύριο ξεκινάω πάλι»… και ξανά από την αρχή.
Παρόλα αυτά, είμαστε εδώ για να βρούμε τη διέξοδο.
Προκειμένου να το κάνουμε αυτό, χρειάζεται να εμβαθύνουμε στο ΓΙΑΤΙ. ΓΙΑΤΙ ξεκινάς να προσέχεις της διατροφή σου και λίγο καιρό μετά τα παρατάς.
Βλέπεις, οι περισσότεροι άνθρωποι μπαίνουν απλώς στη διαδικασία να πιέσουν τον εαυτό τους να προσπαθήσει περισσότερο, μόνο και μόνο για να βρεθούν τελικά πίσω στην ίδια θέση. Τον ίδιο φαύλο κύκλο.
Εμείς εδώ λειτουργούμε επιδραστικά και δεν βάζουμε τον εαυτό μας σε αδιέξοδα, έτσι δεν είναι;
Λοιπόν, στην πραγματικότητα, ο τρόπος που τρώμε και οι συνήθειές μας γύρω από το φαγητό είναι το αποτέλεσμα πολλών άλλων παραγόντων που υπάρχουν από πίσω.
Εν προκειμένω, το γεγονός ότι ξεκινάς να προσέχεις και σύντομα εγκαταλείπεις, είναι το τελικό αποτέλεσμα Χ βασικών λόγων, που θα δούμε σε λιγάκι.
Αυτό που θέλω να κάνεις είναι να τους παρακολουθήσεις όλους προσεκτικά, να εντοπίσεις τον εκείνον που εμφανίζεται πιο έντονα σε εσένα και να πας να δράσεις συγκεκριμένα πάνω σε αυτόν. Αφιερώνοντας όλη σου την προσοχή και ενέργεια σε αυτό το προβληματικό σημείο, θα δεις τη λύση να έρχεται σαν αβίαστο και φυσικό αποτέλεσμα.
Το πρόβλημα θα λυθεί μόνο όταν λυθεί η αιτία του.
Διαφορετικά, αν προσπαθείς στον αέρα, τότε το μόνο που καταφέρνεις είναι να σπαταλάς ενέργεια, χρόνο και χρήμα.
Πάμε!
Λόγος #1: Κόβεις τα τρόφιμα που απολαμβάνεις (και μετά τα υπερκαταναλώνεις)
Ας δούμε τι συμβαίνει εδώ: Κόβεις ένα φαγητό (π.χ. το ψωμί, τα ζυμαρικά) ή ένα γλυκό (π.χ. τη σοκολάτα) και μόλις τα δεις μπροστά σου, δεν μπορείς να σταματήσεις να τα τρως. Μπορεί να έχεις ικανοποιηθεί, αλλά συνεχίζεις να τρως και δεν μπορείς να πεις στοπ.
Λες «Ας φάω λίγο από αυτό» και τελικά καταλήγεις να τρως μια τεράστια ποσότητα λέγοντας στον εαυτό σου «φάε τώρα όσο μπορείς γιατί από αύριο θα αρχίσεις δίαιτα και στέρηση»
Είναι αυτό που μαθητές μου περιγράφουν ως: “δεν ξέρω τι με έπιασε, έπεσα με τα μούτρα στο γλυκό λες και ήταν η τελευταία φορά που το τρώω”.
Και μετά, να σου οι ενοχές και ο φόβος ότι το φαγητό έχει γίνει εξάρτηση.
Ας βάλουμε τα πράγματα σε μια σειρά.
Όταν λέμε ότι τρώμε ισορροπημένα, αυτό σε καμία περίπτωση δεν σημαίνει να κόψεις τα γλυκά, το ψωμί, τα μακαρόνια ή το φαγητό απ’ έξω. Όλα τα φαγητά, τα γλυκά και τα ροφήματα μπορούν να ενταχθούν σε μια *πραγματικά* ισορροπημένη διατροφή.
Οι τρεις πυλώνες της ισορροπημένης διατροφής είναι
- Ενέργεια
- Θρέψη
- Απόλαυση
Το οικοδόμημα της ισορροπημένης διατροφής δεν μπορεί να σταθεί αν δεν υπάρχουν και οι τρεις αυτοί πυλώνες.
Συνεπώς, τα τρόφιμα τα οποία καταναλώνεις χρειάζεται να σου προσφέρουν την ενέργεια που χρειάζεσαι για να ανταπεξέλθεις στην καθημερινότητά σου, τα θρεπτικά συστατικά που θα σε κρατήσουν υγιή και φυσικά πρέπει να σου προσφέρουν ευχαρίστηση και πραγματική ικανοποίηση.
Όταν μπαίνεις στη διαδικασία «να προσέχεις τη διατροφή σου» και ξεκινάς με το να κόβεις εντελώς κάτι που υπεραγαπάς, τότε ο πυλώνας της απόλαυσης αρχίζει και κλονίζεται.
Μπορεί στην αρχή να τα καταφέρνεις μια χαρά, όμως κάποια στιγμή αυτό το φαγητό/ γλυκό θα αρχίσει να σου λείπει – λογικό, αφού ΣΟΥ ΑΡΕΣΕΙ. Θα συνεχίσεις να προσπαθείς να κρατιέσαι και να κάνεις υπομονή, ωστόσο κάποια στιγμή θα ξεσπάσεις και θα το υπερκαταναλώσεις.
Αφού υπερκαταναλώσεις το τρόφιμο/ γλυκό που είχες κόψει, αισθάνεσαι τύψεις και πως κατέστρεψες ολόκληρη την έως τώρα προσπάθειά σου. Και τι συμβαίνει τότε; Λες «τώρα πάει» και αφήνεσαι.
Σαν να μη συνέβη όλη αυτή η προσπάθεια που είχες κάνει, γυρνάς πίσω στις προηγούμενές σου συνήθειες, ώσπου βρίσκεις και πάλι το κουράγιο να αρχίσεις ξανά.
Όλα αυτά λόγω της στέρησης.
Μην κόβεις τρόφιμα. Δεν θα σε βγάλει πουθενά.
Συνειδητοποίησε ότι το πρόβλημα δεν είναι το φαγητό. Το πρόβλημα δεν είναι το γλυκό.
Το πρόβλημα είναι ότι δεν έχεις μάθει να τα διαχειρίζεσαι.
Η σωστή διαχείριση έρχεται όταν απενοχοποιήσεις τα φαγητά, σταματήσεις να τα κατηγοριοποιείς ως καλά και κακά, και αρχίσεις να τα βλέπεις απλώς ως… φαγητά. Κάποια τα θέλουμε πιο συχνά στη διατροφή μας, ώστε να είμαστε υγιείς και κάποια άλλα είναι προτιμότερο να τα καταναλώνουμε μια στο τόσο (και όταν το κάνουμε, να τα απολαύσουμε με ηρεμία και να συνεχίσουμε τη ζωή μας).
Αυτό ακριβώς κάνουμε μέσα στη διατροφική εκπαίδευση: μαθαίνεις να παίρνεις ενσυνείδητες και ενημερωμένες αποφάσεις σχετικά με το πότε, τι και πόσο να τρως, ώστε να είσαι υγιής σωματικά και ήρεμη ψυχικά.
Τονίζω ιδιαίτερα σε αυτό το σημείο πως το να μη στερείσαι δεν σημαίνει να τρως συνέχεια γλυκά, πατατάκια, fast food κλπ.. Αντιθέτως, το να μη στερείσαι σημαίνει να εκπαιδευτείς να τρως από όλα τα φαγητά και τα γλυκά, με τρόπο που
- μπορείς να βάζεις μέτρο στην ποσότητα που θα φας.
- απολαμβάνεις χωρίς ενοχές.
- επιλέγεις αυτό που θέλεις κάθε φορά και ξέρεις ότι θα καλύψει την οποιαδήποτε ανάγκη έχεις εκείνη τη στιγμή.
- υποστηρίζεις τόσο τη σωματική όσο και την ψυχική σου υγεία
- νιώθεις αυτοπεποίθηση και σιγουριά για τις επιλογές σου.
Όχι, δεν θα τρως συνέχεια γλυκά και delivery.
Όχι, δεν θα τα στερείσαι εντελώς.
Θα ξέρεις, όμως, ότι αν βρεθούν μπροστά σου έχεις την ελευθερία να φας την ποσότητα που θα σε ικανοποιήσει, έχοντας την αυτοπεποίθηση ότι δεν θα τα υπερκαταναλώσεις. Και μετά απλώς θα συνεχίζεις τη μέρα σου, όπως κάνουν οι απόφοιτοι των προγραμμάτων μου.
Επομένως, ο πρώτος λόγος που μπαίνεις στον φαύλο κύκλο «προσέχω – αφήνομαι» στη διατροφή είναι ότι κόβεις τρόφιμα που σου αρέσουν. Αντί για αυτό, μάθε να τα διαχειρίζεσαι με σιγουριά.
Λόγος #2: Σου λείπει η ελευθερία και η ευελιξία
Έχεις το πλάνο διατροφής σου, που σου έχει γραμμένο το τι και πόσο πρέπει να φας κάθε μέρα, όμως όταν έρχεται η ώρα για ένα άλλο φαγητό ή γλυκό ή ακόμα και να βρεθείς σε ένα τραπέζι ή μια έξοδο, δεν έχεις ιδέα τι πρέπει να κάνεις.
Τρία σενάρια για το τι συμβαίνει μετά:
- στέλνεις μήνυμα στον διαιτολόγο σου για να ρωτήσεις τι και πόσο κάνει να φας
- λες «ΟΚ δεν πειράζει για μια φορά» και χάνεις την αίσθηση του μέτρου
- τρως κάτι διαφορετικό (ή τίποτα), κοιτάς τους άλλους και ζηλεύεις
Δεν είναι πολύ περιοριστική και ψυχοφθόρα αυτή τη διαδικασία;
Είναι απόλυτα ανθρώπινο να θέλεις να έχεις ελευθερία κινήσεων, να μη δίνεις διαρκώς λόγο σε κάποιον και να ξέρεις με σιγουριά τι και πόσο να τρως – όπου κι αν βρεθείς.
Πώς αποκτάς αυτήν την ελευθερία κινήσεων; Μέσα από τη γνώση.
Η γνώση είναι δύναμη σε κάθε τομέα.
Και φυσικά αυτή τη γνώση την αποκτάς: κανείς δεν έχει από εσένα την απαίτηση να τα ξέρεις όλα από τη μέρα που γεννήθηκες.
Οι γνώσεις και οι δεξιότητες που σου δίνουν τον έλεγχο στο φαγητό είναι το όλο νόημα της διατροφικής εκπαίδευσης
Για να έχεις μια εικόνα, οι μαθητές μου δεν μου στέλνουν ποτέ μήνυμα «έχω έρθει σε τραπέζι, τι κάνει να φάω;». Δεν με χρειάζονται. Είναι ανεξάρτητοι από εμένα. Έχουν εκπαιδευτεί, ώστε να παίρνουν μόνοι τους αποφάσεις για τους εαυτούς τους.
Έχουν την ελευθερία που χρειάζονται και για αυτόν τον λόγο μένουν συνεπείς στη διατροφή τους.
Έρχεται αυτό αμέσως; Προφανώς και όχι. Έρχεται μετά από μερικό καιρό, όπου στο μεταξύ δουλεύουμε μεθοδικά και οργανωμένα, ώστε να αποκτήσουν τα εφόδια που θα τους δώσουν αυτήν την ελευθερία.
Συνεπώς, 2ος λόγος που μπαίνεις στον κύκλο «προσέχω-αφήνομαι» είναι η έλλειψη ελευθερίας κινήσεων, η οποία όπως είπαμε έρχεται μέσα από τη διατροφική σου εκπαίδευση.
Εμπιστεύσου τον εαυτό σου: 5 βήματα για να αποβάλεις την ανασφάλεια στη διατροφή
“Η διατροφή μου ήταν χάος. Τώρα είμαι ελεύθερη” – Συνέντευξη με τη Νανά
Λόγος #3: Μετράς θερμίδες αντί να ακούς το σώμα σου
Ερώτηση: Είσαι ανθρώπινο κομπιουτεράκι ή άνθρωπος με συναισθήματα και ανάγκες;
Φαντάσου: Υπολογίζεις με ακρίβεια τις θερμίδες, τα μαθηματικά σου βγαίνουν τέλεια, κι όμως κάθε βράδυ να μη μπορείς να βγεις από την κουζίνα. Ή ακόμα χειρότερα: να έχεις φάει τις “επιτρεπόμενες” θερμίδες αλλά νιώθεις ανικανοποίητη, σαν να σου λείπει κάτι.
Αυτό συμβαίνει γιατί:
- Έχεις αποσυνδεθεί από τα σήματα πείνας και κορεσμού του σώματός σου
- Τρως με βάση νούμερα, όχι με βάση το πώς πραγματικά νιώθεις
- Αγνοείς την ποιότητα του φαγητού για χάρη της ποσότητας των θερμίδων
Και το αποτέλεσμα; Κάποια στιγμή μπουχτίζεις, λες “Δεν αντέχω άλλο!”, τινάζεις τα πάντα στον αέρα, και ύστερα ακολουθούν υπερφαγικά επεισόδια, τύψεις, και επιπλέον στενοχώρια. Χαλάς τη δίαιτα για άλλη μια φορά.
Δεν χρειάζεται να ζεις με τον θερμιδομετρητή στο χέρι.
Ναι, είναι καλό να βρισκόμαστε μέσα σε ένα εύρος θερμίδων που αντιστοιχεί στις ανάγκες μας, αλλά αυτό δεν μπορεί να γίνει μπαμπούλας για πάντα.
Για αυτό, μάθε να ακούς το σώμα σου (τα σημάδια πείνας και κορεσμού), μάθε να φτιάχνεις σωστούς συνδυασμούς τροφίμων και τα πράγματα θα πάρουν τον δρόμο τους.
Μπορείς να μάθεις να εμπιστεύεσαι τα σήματα του σώματός σου – να τρως όταν πεινάς πραγματικά και να σταματάς όταν χορταίνεις άνετα.
Όχι όταν το λέει η εφαρμογή στο κινητό, αλλά όταν το λέει το σώμα σου.
Μπορείς να φανταστείς πόσο ανακουφιστικό θα ήταν να έφευγε από το άγχος από πάνω σου;
Πώς να ξέρεις ότι τρως τις σωστές ποσότητες (χωρίς να ζυγίζεις το φαγητό)
Κατέβα από τη ζυγαριά. Πόσο ισορροπημένα τρως;
Λόγος #4: Επιλέγεις μεθόδους του βραχυπρόθεσμου
Αναρωτήθηκες ποτέ για ποιον λόγο δεν μπορείς να μείνεις για πάρα πολύ καιρό μέσα στη διαδικασία του πλάνου διατροφής;
Είναι επειδή φτιάχτηκε ως ένα βραχυπρόθεσμο εργαλείο, προκειμένου να σου δώσει υποστήριξη στο τώρα.
Κανείς δεν είπε ότι τα πλάνα διατροφής είναι για να τα ακολουθείς εφ’ όρου ζωής!
Οι περισσότεροι δυστυχώς το ξεχνούν αυτό. Λένε «Απλώς ακολούθα τώρα το πλάνο και βλέπουμε μετά τι θα κάνουμε».
Ναι, αλλά με αυτόν τον τρόπο, το πιθανότερο είναι τότε να γυρίσεις πίσω στα παλιά, αφού στην πραγματικότητα δεν έκανες κτήμα σου τις γνώσεις που σε υποστηρίζουν στο μακροπρόθεσμο, όπως είναι οι γνώσεις και δεξιότητες διαχείρισης φαγητού!
Άρα, ναι, να έχεις ένα πλάνο διατροφής καλοφτιαγμένο, που να σου ταιριάζει στα γούστα, τις ανάγκες και την καθημερινότητά σου. ΟΜΩΣ όσο το έχεις αυτό να δουλεύει, είναι απαραίτητο στο μεταξύ να εκπαιδεύεσαι για την ώρα που θα χρειαστεί να ανεξαρτητοποιηθείς.
Και αυτό είναι κάτι που λέω σε όλους τους ανθρώπους με τους οποίους συνεργάζομαι: θέλω να έρθεις σε εμένα, για να μπορείς να φύγεις από εμένα.
Δεν γίνεται να με έχεις πάνω από το κεφάλι σου για μια ζωή.
Θα σου δώσω το εργαλείο βραχυπρόθεσμης υποστήριξης (π.χ. πλάνο διατροφής) και στο μεταξύ θα σε εκπαιδεύω, ώστε να μη με χρειάζεσαι πια.
“Κουράστηκα να είμαι στρατιώτης. Τώρα τρώω με αυτοπεποίθηση” – Συνέντευξη με την Πέπη
Πώς να κάνεις τη διατροφή σου πιο ενδιαφέρουσα, ευέλικτη και οργανωμένη
Λόγος #5: Δεν κάνεις την ισορροπημένη διατροφή κτήμα σου
Η διατροφή είναι ένα αναπόσπαστο κομμάτι της ζωής μας.
Δεν γίνεται να μην τρώμε.
Είναι κάτι που μας συνοδεύει για πάντα, όχι κάτι που κάνουμε για μερικούς μήνες και μετά τελειώνει.
Η διατροφή σου θα σε συνοδεύει για πάντα.
Με δεδομένο αυτό, χρειάζεται να αποβάλλεις το άγχος και τις δεύτερες σκέψεις σου από αυτή. Να σταματήσεις να σκέφτεσαι όλη μέρα τι θα φας, τι είναι καλό, τι είναι χορταστικό, πώς θα βάλεις το μέτρο.
Οι επιλογές σου χρειάζεται να μετατραπούν σε μια αυτόματη διαδικασία αντί για εξαναγκασμό που πρέπει να σκεφτείς διπλά και τριπλά.
Το να το καταφέρεις αυτό είναι μια κουβέντα.
Το ζήτημα είναι να περάσεις στην πράξη: να αποκτήσεις πρακτική και ρεαλιστική διατροφική εκπαίδευση (όπως για παράδειγμα κάνουν οι μαθητές μου μέσα στο Nutritious Balance) και οι αποφάσεις να σου βγαίνουν φυσικά και αβίαστα, σαν δεύτερη φύση σου.
Όπως είπε πολύ εύστοχα μια μαθήτρια: να αυτορρυθμίζεσαι ανάλογα με τη συνθήκη.
Να ξέρεις τι θα σε κρατήσει σωματικά, ψυχικά και πνευματικά υγιή και απλώς να το κάνεις.
Οι απόφοιτοι προγραμμάτων μου συχνά λένε «Απορώ πώς μπορούσα πριν να τρώω τόσο πολύ» ή «Πώς άντεχα να μην τρώω τα φρούτα μου» ή «Πώς γινόταν να τρώω όρθια πάνω από τον νεροχύτη».
Αυτό που κάποτε τους ήταν καθημερινότητα, τώρα μοιάζει σαν κάτι πολύ μακρινό. Πλέον έχουν αποκτήσει συνήθειες που έχουν γίνει κτήμα τους και δεν τις αμφισβητούν ούτε αμφιβάλλουν για το εάν κάνουν το σωστό.
Ξέρουν τι χρειάζεται να κάνουν και το κάνουν με αυτοπεποίθηση και ηρεμία.
Τι είναι η διατροφική εκπαίδευση και γιατί την χρειάζεσαι (ΑΜΕΣΑ)
Ξέρεις γιατί η πλειοψηφία όσων κάνουν δίαιτα τα παρατάνε μέσα σε 2-3 μήνες; Όχι επειδή είναι αδύναμοι χαρακτήρες. Όχι επειδή “δεν το θέλουν αρκετά”. Αλλά επειδή προσπαθούν να λύσουν το λάθος πρόβλημα.
Το πραγματικό πρόβλημα δεν είναι το φαγητό. Το πραγματικό πρόβλημα είναι ότι κανείς δεν σε έμαθε ΠΩΣ να τρως. Σου έμαθαν τι να ΜΗΝ τρως. Σου έδωσαν λίστες με “απαγορευμένα” τρόφιμα. Σου κόλλησαν διαιτολόγια στο ψυγείο. Αλλά κανείς δεν σου έδειξε πώς να παίρνεις ενσυνείδητες αποφάσεις για το πότε πεινάς πραγματικά, τι ποσότητα σε χορταίνει, πώς να συνδυάζεις τρόφιμα ώστε να μη ζητάς και κατιτίς ακόμα μόλις σηκωθείς από το τραπέζι.
Κάθε φορά που ξεκινάς και σταματάς μια δίαιτα – πολλώ δε μάλλον μια αυστηρή δίαιτα – επιβαρύνεις και λίγο ακόμα τον μεταβολισμό σου, τα νεύρα σου και τη σχέση σου με το φαγητό.
Παράλληλα, κάθε φορά που χαλάς τη δίαιτα και γεμίζεις τύψεις, η αυτοπεποίθησή σου μειώνεται. Κάθε “από Δευτέρα” που δεν γίνεται ποτέ πραγματικότητα, χάνεις λίγο περισσότερη εμπιστοσύνη στον εαυτό σου.
Και το χειρότερο; Μεταφέρεις αυτό το χάος και στους γύρω σου. Τα παιδιά σου βλέπουν τη σχέση σου με το φαγητό. Ο σύντροφός σου νιώθει την ένταση στο τραπέζι. Εσύ χάνεις ενέργεια και χρόνο καθώς σκέφτεσαι συνέχεια το φαγητό, αντί να ζεις τη ζωή σου.
Η ερώτησή μου, λοιπόν, είναι: Για πόσο ακόμα θα αφήνεις το φαγητό να σε ελέγχει;
Αντί να τα βάζεις με τον εαυτό σου που «μια χαρά τα πήγαινες, αλλά χάλασες τη δίαιτα και τώρα πρέπει να ξεκινήσεις απ’ την αρχή», κάνε ένα βήμα πίσω.
Εξέτασε τι σε οδήγησε σε αυτόν τον φαύλο κύκλο εξαρχής. Δώσε όλη σου την προσοχή στο να λυθεί αυτή η αιτία.
Είπαμε ότι οι 5 πιο πιθανές είναι:
- Κόβεις τα τρόφιμα που απολαμβάνεις
- Σου λείπει η ελευθερία κινήσεων
- Κοιτάς μόνο τις θερμίδες και όχι το σώμα σου
- Επιλέγεις μεθόδους που φτιάχτηκαν για το βραχυπρόθεσμο
- Δεν κάνεις την ισορροπημένη διατροφή κτήμα σου
Φαντάσου το για μια στιγμή: Να τρως με ψυχραιμία χωρίς να το σκέφτεσαι. Να απολαμβάνεις το αγαπημένο σου γλυκό χωρίς το “δεν έπρεπε να το φάω”. Να νιώθεις σιγουριά και αυτοπεποίθηση σε κάθε σου απόφαση. Να σκέφτεσαι το φαγητό μόνο όταν πεινάς – όχι όλη μέρα.
Αυτό δεν είναι όνειρο θερινής νυκτός. Είναι η πραγματικότητα που μπορείς να ζήσεις όταν σπάσεις τον φαύλο κύκλο προσέχω-αφήνομαι. Όταν σταματήσεις να στερείσαι. Όταν μάθεις να εμπιστεύεσαι το σώμα σου. Όταν πάρεις στα χέρια σου μεθόδους που λειτουργούν για το μακροπρόθεσμο.
Τίποτα δεν αλλάζει, μέχρι κάτι να αλλάξει. Και αυτό το κάτι ξεκινάει από εσένα, σήμερα.
Πήγαινε στην περιγραφή του επεισοδίου και κατέβασε τον δωρεάν οδηγό που θα σε βοηθήσει να ξεκολλήσεις. Χρησιμοποίησε τα συμπεράσματα που έβγαλες από το σημερινό επεισόδιο και ακολούθησε τα βήματα που θα βρεις μέσα στον οδηγό, προκειμένου να βάλεις τη διατροφή σου σε σειρά.
Και με αυτό, να σου πω ένα μεγάλο ΜΠΡΑΒΟ που μόλις ολοκλήρωσες ένα ακόμη επεισόδιο του nutritious podcast.
Αν σου άρεσε, μην ξεχάσεις να ακολουθήσεις το podcast και να αφήσεις μια αξιολόγηση 5 αστέρων, καθώς αυτό με βοηθά να φτάσω στα αυτιά περισσότερων ανθρώπων που χρειάζονται βοήθεια στη διατροφή τους.
Μην ξεχάσεις να κατεβάσεις τον δωρεάν οδηγό, που θα σε βοηθήσει να βάλεις σε εφαρμογή όσα συζητήσαμε σήμερα εδώ.
Θα τα ξαναπούμε σύντομα!
Einai ola para poli swsta osa anagrafeis kai xairomai pou iparxi enas anghrwpos pou antilamvanete to kommati auto
Χαίρομαι πολύ που σου άρεσε!