Φτιάξε τη νοοτροπία σου για μια διατροφή που διαρκεί – Μέρος 2
Αυτό το άρθρο είναι το 2ο μέρος της σειράς “Φτιάξε τη νοοτροπία σου για μια διατροφή που διαρκεί”.
Το 1ο μέρος ανέβηκε στο podcast της Ελεάννας, NLP Talks και θα το βρεις εδώ.
Σε ενθαρρύνω να πας να ακούσεις πρώτα αυτό και μετά να επιστρέψεις εδωπέρα. 😉
Στα NLP Talks μιλήσαμε για τις πέντε πιο συχνές φράσεις που λέμε όταν χάνουμε τον έλεγχο με το φαγητό. Ελεάννα, εσύ λες ότι πίσω από αυτές τις φράσεις δεν υπάρχει μόνο η συμπεριφορά, αλλά ο τρόπος που σκέφτεται ο νους μας. Θες να μας εξηγήσεις τι ακριβώς εννοείς μ’ αυτό; Πώς οι σκέψεις μας, μπορούν να καθορίζουν τα αποτελέσματά μας;
Όταν μιλάμε για τη νοοτροπία, συνήθως σκεφτόμαστε κάτι θεωρητικό: έναν τρόπο σκέψης, μια στάση ζωής, κάτι αφηρημένο. Όμως, στην πραγματικότητα, η νοοτροπία είναι: ο τρόπος που αντιδρούμε, ο τρόπος που παίρνουμε αποφάσεις, ο τρόπος που ζούμε.
Είναι ο εσωτερικός μας πιλότος. Κι αν αυτός ο πιλότος δεν είναι εκπαιδευμένος, τότε δεν οδηγούμε εμείς, οδηγεί ο νους στον αυτόματο. Και τα αποτελέσματά μας δεν θα είναι καθόλου προβλέψιμα.
Ο νους και οι γνωστικές διαστρεβλώσεις
- Ο νους μας έχει την τάση να δημιουργεί αυτό που ονομάζουμε γνωστικές διαστρεβλώσεις. Είναι μικρές νοητικές παγίδες, τρόποι σκέψης που παραμορφώνουν την πραγματικότητα.
- Δεν το κάνει επειδή θέλει να μας σαμποτάρει, το κάνει γιατί προσπαθεί να μας προστατεύσει, μόνο που το κάνει με λάθος τρόπο.
Οι τέσσερις πιο συχνές γνωστικές διαστρεβλώσεις:
Η καταστροφολογία
- Η φωνή που λέει: “Αν δεν τα καταφέρω, όλα θα πάνε στραβά.”
- Ή “Αν χαλάσω τη διατροφή μου μία μέρα, πάει, τελείωσε.”
- Ο νους παίρνει ένα μικρό γεγονός και το κάνει καταστροφή.
- Ένα κομμάτι γλυκό γίνεται “απέτυχα”, κι έτσι ξεκινά η ενοχή, η απογοήτευση και η παραίτηση.
Η νοοτροπία του “όλα ή τίποτα”
- “Ή θα τα κάνω τέλεια, ή δεν κάνω τίποτα.”
- Αν δεν μπορώ να κάνω τη διατροφή μου τέλεια, δεν έχει νόημα να προσπαθήσω.
- Αυτή η νοοτροπία οδηγεί κατευθείαν στην παράλυση —
στο να μην κάνεις τίποτα, γιατί φοβάσαι ότι δεν θα είναι αρκετά καλό.
Η υπερανάλυση
- Εκεί που προσπαθείς να καταλάβεις τα πάντα πριν κάνεις το παραμικρό βήμα.
- “Μήπως δεν είναι η σωστή στιγμή;” “Μήπως δεν έχω αρκετή ενέργεια;” “Μήπως να περιμένω τη Δευτέρα;”
- Όσο περισσότερο αναλύεις, τόσο περισσότερο αναβάλεις και μένεις στη στασιμότητα.
- Ο νους γεμίζει με “μήπως”… και η ζωή περιμένει.
Τα “πρέπει” ή αλλιώς οι άγραφοι κανόνες
- “Πρέπει να τρώω έτσι.” “Πρέπει να πίνω τόσο.” “Πρέπει να έχω πρόγραμμα.”
- “Πρέπει να είμαι συνεπής.”
- Είναι σαν ένα εσωτερικό manual που κανείς δεν έγραψε ποτέ, αλλά εμείς το ακολουθούμε πιστά.
- Και όσο περισσότερο ζούμε μέσα στα “πρέπει”, τόσο λιγότερο ακούμε το “θέλω”.
Τι συμβαίνει όταν ο νους μας έχει δημιουργήσει αυτές τις διαστρεβλώσεις;
- Όλες αυτές οι διαστρεβλώσεις δημιουργούν μοτίβα σκέψης και συμπεριφοράς.
- Επαναλαμβάνονται τόσο συχνά, που αρχίζουμε να πιστεύουμε ότι αυτή είναι η πραγματικότητα.
- Μας πείθουν ότι “η ζωή είναι έτσι”, ότι “αυτά είναι τα δεδομένα μας”, ότι “μέχρι εκεί μπορούμε”.
- Και όσο περισσότερο τα πιστεύουμε, τόσο περισσότερο εγκλωβιζόμαστε μέσα τους.
Η αλήθεια πίσω από τα μοτίβα
- Δεν είμαστε εκεί που είμαστε στη ζωή μας εξαιτίας της αξίας μας.
- Είμαστε εκεί εξαιτίας του τρόπου που σκεφτόμαστε.
- Και αυτό είναι το πιο σημαντικό κομμάτι: γιατί ο τρόπος που σκεφτόμαστε δεν είναι αμετάκλητος. Μπορεί να αλλάξει, μπορεί να εκπαιδευτεί.
Γίνεται να το αλλάξουμε αυτό ή είμαστε καταδικασμένοι να παραμείνουμε εγκλωβισμένοι μέσα στις διαστρεβλώσεις;
- Δεν αρκεί να έχεις τον έλεγχο του νου σου. Ο έλεγχος είναι το αποτέλεσμα.
- Αυτό που χρειάζεται είναι να τον εκπαιδεύσεις.
- Ο νους δεν μαθαίνει με εντολές, μαθαίνει με καθοδήγηση.
- Και όταν αρχίζεις να τον εκπαιδεύεις, συνειδητοποιείς ότι: η ζωή δεν είναι όπως τη βλέπεις τώρα, είναι όπως την επιτρέπεις να είναι.
- Aυτό είναι το σημείο από όπου ξεκινά η αληθινή αλλαγή. Γιατί από τη στιγμή που κατανοείς πώς λειτουργεί ο νους, μπορείς να δεις με άλλα μάτια και τις πέντε πιο συχνές φράσεις που λέμε στον εαυτό μας γύρω από τη διατροφή.
Υπάρχουν κάποια σημάδια που μπορούν να εντοπίσουν οι ακροατές μας, ώστε να καταλάβουν εάν αυτή τη στιγμή χρειάζεται να εκπαιδεύσουν το νου τους;
Μερικά χαρακτηριστικά σημάδια είναι όταν:
- Συνειδητοποιείς ότι η φωνή μέσα σου που σε κρίνει είναι πιο δυνατή από τη φωνή που σε ενθαρρύνει.
- Παρατηρείς ότι ο εσωτερικός σου επικριτής έχει αναλάβει τον ρόλο του οδηγού, και εσύ απλώς ακολουθείς.
- Νιώθεις ότι δεν χρειάζεσαι άλλο ένα πλάνο ή έναν νέο στόχο, αλλά μια νέα σχέση με τον εαυτό σου.
- Καταλαβαίνεις ότι χρειάζεται να εκπαιδεύσεις το νου σου, να μάθεις να τον ελέγχεις και όχι να είναι στον αυτόματο πιλότο.
- Μαθαίνεις να μιλάς στον εαυτό σου όπως θα μιλούσες σε έναν άνθρωπο που αγαπάς.
- Και τότε παίρνεις πίσω την ευθύνη και τη δύναμη γιατί καλό θα ήταν εσύ να έχεις τον έλεγχο του νου σου.
Έχοντας όλα όσα μας είπες ως εδώ για βάση, θα ήθελα να δούμε από την πλευρά του NLP όσα συζητήσαμε στο πρώτο μέρος αυτής της συζήτησης, η οποία ανέβηκε στο NLP Talks.
Είπαμε, λοιπόν, ότι υπάρχουν 5 φράσεις που μόλις ακούω, ξέρω ότι ο άνθρωπος που έχω απέναντί μου αυτή τη στιγμή αφήνει το φαγητό τον ελέγχει. Και αυτές είναι:
«Υποκύπτω στα γλυκά»
«Τσιμπολογάω ό,τι βρω μπροστά μου»
«Σκέφτομαι όλη μέρα το φαγητό»
«Συνεχίζω να τρώω κι αφού έχω χορτάσει»
«Μόλις χαλαρώσω λίγο, τα αφήνω όλα»
Προκειμένου να τα διαχειριστούμε όλα αυτά, χρειαζόμαστε διατροφική εκπαίδευση, η οποία θα μας δώσει ηρεμία + αυτοπεποίθηση γύρω από το φαγητό.
Ωστόσο, υπάρχει ένα βήμα που πρέπει να γίνει πριν από αυτό.
Η διατροφή μας είναι πράξεις και οι πράξεις ξεκινούν από τον νου. Άρα, αν ο νους λειτουργεί με διαστρεβλώσεις, τότε δεν έχει κανένα νόημα να προσπαθούμε να βελτιώσουμε με τη διατροφή μας.
Συμφωνείς σε αυτό;
Απόλυτα. Γιατί κάθε συμπεριφορά ξεκινά από μια σκέψη κι αν αυτή η σκέψη είναι διαστρεβλωμένη, τότε και η συμπεριφορά άρα και η πράξη που θα κάνουμε θα είναι διαστρεβλωμένη.
Δεν μπορούμε να αλλάξουμε μια συνήθεια, αν δεν αλλάξουμε πρώτα τον τρόπο που τη σκεφτόμαστε.
Γι’ αυτό και λέμε πάντα ότι η διατροφή είναι πράξη, και όλα ξεκινάνε από το νου. Αν ο νους είναι θολός, οι πράξεις θα είναι θολές. Όταν όμως ο νους είναι καθαρός, συντονισμένος, τότε και οι επιλογές μας αποκτούν ηρεμία, συνέπεια και νόημα.
«Υποκύπτω στα γλυκά»
- Όταν κάποιος νιώθει ότι χάνει τον έλεγχο απέναντι σε μια επιθυμία, πίσω από αυτό συνήθως κρύβεται η σχέση του με τη στέρηση και τον πόνο.
- Στο NLP δουλεύουμε ακριβώς αυτό: να αναγνωρίσει πώς ο νους του δημιουργεί την αίσθηση “μάχης” και να μάθει να μετατρέπει την αντίσταση σε επιλογή.
- Μαθαίνει να βλέπει τη στέρηση όχι σαν τιμωρία, αλλά σαν έναν νέο τρόπο φροντίδας.
«Τσιμπολογάω ό,τι βρω μπροστά μου»
- Όταν το φαγητό γίνεται αυτόματη αντίδραση σε ένταση ή ανία, ο νους λειτουργεί μηχανικά.
- Στο NLP δουλεύουμε να σπάσουμε αυτό τον αυτόματο κύκλο μέσα από τεχνικές επίγνωσης.
- Ο άνθρωπος μαθαίνει να κάνει παύση, να ρωτά “Πεινάω ή νιώθω;” και να ξανασυνδέεται με το σώμα του.
- Η εκπαίδευση εδώ είναι να μεταφέρει την ενέργεια από το “αντιδρώ” στο “επιλέγω”.
«Σκέφτομαι όλη μέρα το φαγητό»
- Όταν ο νους εγκλωβίζεται σε κύκλο ελέγχου και ενοχής, χρειάζεται επαναπρογραμματισμό των εσωτερικών διαλόγων.
- Στο NLP δουλεύουμε με γλωσσικά μοτίβα και πεποιθήσεις: πώς μιλάς στον εαυτό σου, τι σημαίνει “έλεγχος”, ποια σκέψη επαναλαμβάνεται.
- Εκεί ο άνθρωπος μαθαίνει να ζει περισσότερο στο “τώρα”, να παρατηρεί χωρίς να αυτομαστιγώνεται.
- Κι επίσης, να αναγνωρίζει ότι ο πόνος υπάρχει και στα δύο άκρα και σε εκείνον που τρώει πολύ, και σε εκείνον που δεν μπορεί να φάει καθόλου.
- Η εκπαίδευση είναι στη συναισθηματική αποδοχή, όχι στη σύγκριση.
«Συνεχίζω να τρώω κι αφού έχω χορτάσει»
- Αυτό δείχνει ότι αυτή τη στιγμή το σώμα και ο νους δεν επικοινωνούν.
- Στο NLP δουλεύουμε την ικανότητα να ακούμε τα “σήματα” του σώματος μέσα από ασκήσεις επίγνωσης, διαχωρίζοντας τη φυσική από τη συναισθηματική πείνα.
- Ο άνθρωπος μαθαίνει να ευγνωμονεί αυτά τα σημάδια, να καταλαβαίνει ότι δεν είναι τιμωρία, είναι καθοδήγηση.
- Και όταν ξαναχτίσει εμπιστοσύνη με το σώμα του, δεν χρειάζεται πια να “τελειώνει το πιάτο” για να νιώσει πληρότητα.
Πάνω σε αυτό δουλεύουμε πολύ πρακτικά μέσα στη ΔΕ. Στην πραγματικότητα, Οι ικανότητες αυτοελέγχου είναι μέσα μας ήδη από όταν γεννιόμαστε. Για παράδειγμα, ένα βρέφος ξέρει πόσο θέλει να φάει: θα κάνει ξεκάθαρο ότι πεινάει και θα θηλάσει μέχρι εκεί που ένιωσε να χορταίνει. Όσο μεγαλώνουμε και αρχίζει να επιδρά πάνω μας η κοινωνία και η καθημερινότητα, είναι πολύ πιθανό αυτή η ικανότητα να αρχίσει να εξασθενεί.
Μπορεί οι δεξιότητες αυτοελέγχου σου γύρω από το φαγητό να έχουν αποσιωπηθεί, όμως δεν χάνονται εντελώς. Είναι μέσα σου, απλώς δεν τις αφήνεις να εκφραστούν.
Για αυτό, σε προσκαλώ να σταματήσεις να σηκώνεις τα χέρια ψηλά και να λες «Έτσι είμαι εγώ και δεν αλλάζω». Αυτή είναι μια απόλυτα αντιδραστική στάση, που δεν σε εξυπηρετεί.
«Μόλις χαλαρώσω λίγο, τα αφήνω όλα»
- Όταν ο εγκέφαλος έχει συνδέσει τη χαλάρωση με παραίτηση, χρειάζεται επαναπλαισίωση των νοητικών συνδέσεων.
- Στο NLP δουλεύουμε πώς ο νους μπορεί να βλέπει τη χαλάρωση ως μέρος της φροντίδας, όχι ως απειλή.
- Μαθαίνει να διαχειρίζεται τα triggers του με διαφορετικό τρόπο:να παρατηρεί τι τον “ενεργοποιεί” και να αλλάζει τη συναισθηματική του απόκριση.
Η εκπαίδευση του νου είναι η διαδικασία να επανεκπαιδεύσεις τον εσωτερικό σου διάλογο, να μάθεις να αναγνωρίζεις τα σήματα του σώματος, και να δημιουργείς μια νέα εσωτερική φωνή αυτή που σε καθοδηγεί, δεν σε κρίνει.
Τι κάνουμε λοιπόν για όλα αυτά;
3 βήματα:
- Ξέρεις, πολλές φορές ακούμε, διαβάζουμε, μαθαίνουμε τόσα πράγματα γύρω από τη διατροφή, το μυαλό, το σώμα — και κάπου εκεί έρχεται η ερώτηση: «Ωραία όλα αυτά, αλλά τι κάνω στην πράξη; Πως εκπαιδεύω το νου μου; » Και γι αυτό ακριβώς μιλήσαμε σήμερα.
- Το δεύτερο βήμα είναι να αποκτήσεις διατροφική εκπαίδευση. Γιατί, ειλικρινά, δεν υπάρχει αυτοπεποίθηση χωρίς γνώση. Όταν ξέρεις πότε, τι και πόσο να φας, η αβεβαιότητα φεύγει, και μαζί της φεύγει και το άγχος. Η διατροφή παύει να είναι «καθήκον» και γίνεται φροντίδα.1ο μέρος επεισοδίου, έλα στα NLP Talks για να το ακούσεις
- Και το τρίτο βήμα είναι να διατηρήσεις όσα έχεις καταφέρει. Αυτό είναι και το πιο δύσκολο σημείο, γιατί η διατήρηση δεν είναι ταλέντο, είναι δεξιότητα. Μαθαίνεται, καλλιεργείται και χρειάζεται εξάσκηση σε διαφορετικές συνθήκες και φάσεις ζωής. Το σίγουρο όμως είναι πως, όταν αποκτήσεις αυτή τη δεξιότητα με τον σωστό τρόπο, τότε δεν θα χρειάζεται να προσπαθείς να τα καταφέρεις, γιατί απλά τα καταφέρνεις.
Και εφόσον μας ακούς τώρα έχεις κάνει ήδη μια πολύ καλή αρχή, για να τη διατηρήσεις τώρα είναι η στιγμή να πάρεις το workshop που έχουμε φτιάξει μαζί με την Ελεάννα, «Από τη Θεωρία στην Πράξη και τα Αποτελέσματα».
Και μάλιστα, αυτή την περίοδο του Black Friday, είναι διαθέσιμο σε ειδική προσφορά, και μόνο για αυτές τις μέρες σου δίνουμε μαζί δώρο και το νέο ακουστικό bonus, «Πώς να σταματήσεις να τα παρατάς πριν καν ξεκινήσεις».
Αυτό το audio είναι για σένα, αν νιώθεις ότι λες «θα προσπαθήσω, αλλά μάλλον δεν θα τα καταφέρω». Είναι για τη στιγμή που έχεις κίνητρο, αλλά όχι ακόμα την πίστη. Γιατί με αυτό το δώρο, θα καταφέρεις να ξεπεράσεις εκείνη τη φωνή μέσα σου που σε σταματά πριν καν κάνεις το πρώτο βήμα. Κι έτσι θα μπορείς να ξαναβρίσκεις τον ρυθμό σου κάθε φορά που νιώθεις ότι χάνεσαι, να ηρεμείς από τη συνεχή πίεση που βάζεις στον εαυτό σου να τα κάνει όλα τέλεια, και να συνεχίζεις σταθερά, ακόμα κι όταν η διαδρομή δεν είναι τέλεια.
Γιατί η αλήθεια είναι ότι δεν έχει σημασία πόσες φορές ξεκινάς, αλλά πώς επιλέγεις να συνεχίσεις. Κι αυτό είναι το πιο όμορφο κομμάτι της αλλαγής: δεν χρειάζεται να είναι τέλεια, χρειάζεται να είναι συνειδητή, πρακτική και στρατηγική. Είναι μια ευκαιρία να θυμηθείς γιατί ξεκίνησες και να αποδείξεις στον εαυτό σου ότι μπορείς να προχωράς, χωρίς να χρειάζεται να τα κάνεις όλα τέλεια.
Πάρε το workshop και πρόλαβε το δώρο Black Friday εδώ!
Προσθέστε σχόλιο