Πώς η Μάγδα βγήκε από τον κύκλο στέρησης – υπερκατανάλωσης στα γλυκά
Πώς είναι να παίρνεις τον έλεγχο του γλυκού;
Τι κάνεις όταν εμφανίζονται πισωγυρίσματα στη διατροφή σου;
Αυτά και πολλά ακόμη μοιράζεται μαζί μας η Μάγδα, απόφοιτος του προγράμματος διατροφικής εκπαίδευσης, A Nutritious Balance (παρεμπιπτόντως οι εγγραφές είναι ανοιχτές! Απλώς πάτα εδώ για να μάθεις περισσότερα και να κλείσεις τη θέση σου για τον νέο κύκλο).
Σε αυτή τη συνέντευξη, η Μάγδα μοιράζεται μαζί μας
- πώς από εκεί που θεωρούσε ότι τα κάνει όλα σωστά, συνειδητοποίησε ότι η διατροφή της δεν την καλύπτει
- πώς κατάφερε να διαχειριστεί τα γλυκά και πλέον να τα απολαμβάνει ενσυνείδητα και χωρίς ενοχές
…και προσφέρει ΤΕΡΑΣΤΙΑ κινητοποίηση που είμαι σίγουρη ότι θα σε ταρακουνήσει.
Μέσα στη συνέντευξη, η Μάγδα αφηγείται πώς ακριβώς εκείνη τη μέρα είχε αποτρέψει ένα υπερφαγικό επεισόδιο συναισθηματικού φαγητού. Εάν αυτό πυροδοτεί σκέψεις και συμπεριφορές που δεν υποστηρίζουν το ταξίδι σου, τότε προτείνω να μην προχωρήσεις παρακάτω. Μπορείς, όμως, να ψαχουλέψεις μέσα στο σάιτ και να βρεις το περιεχόμενο που σου ταιριάζει
Πότε κατάλαβες ότι χρειάζεται να αποκτήσεις διατροφική εκπαίδευση;
Όταν κατάλαβα ότι κάτι λείπει από τη διατροφή μου και προσπαθώ να το καλύψω με τα γλυκά.
Θεωρούσα ότι είναι κάτι που πρέπει να προσπαθήσω μόνη μου και πως κανείς δεν μπορεί να με βοηθήσει, γιατί αφορά εμένα και μόνο εμένα.
Ήξερα τι έπρεπε να τρώω καθημερινά, αλλά δεν ήξερα τους σωστούς συνδυασμούς που θα με βοηθήσουν να πάω ένα βήμα παρακάτω. Οπότε, πριν πάρω ήμουν για πάρα πολύ καιρό σε μια κατάσταση στην οποία έτρωγα κάτι πάρα πολύ συγκεκριμένο που είχα στο μυαλό μου. Για παράδειγμα μπορεί να έτρωγα και 5 φορές την εβδομάδα κοτόπουλο, γιατί αυτό ήξερα ότι έχει πρωτεΐνη και θα με ικανοποιήσει μετά την προπόνηση. Όμως, έτσι είχα παραλείψει τον υδατάνθρακα – ενώ έκανα αερόβια γυμναστική και είχα θέμα με αυτό!
Αλλά, στο μυαλό μου νόμιζα ότι κάνω το σωστό: τρώω την πρωτεΐνη μου και τρώω υγιεινά. Μετά, όμως, δεν με ικανοποιούσε η διατροφή μου σε μακροπρόθεσμο επίπεδο, δηλαδή έβλεπα ότι αρχίζω να στερούμαι, ότι δεν τρώω σπιτικό φαγητό, επειδή είχα αποκλείσει πολλές ομάδες τροφίμων. Εκεί άρχισα να συνειδητοποιώ ότι δεν γίνεται όλοι οι άνθρωποι να τρώνε φυσιολογικά να μην αποκλείουν κάτι κι εγώ να έχω κολλήσει στο κοτόπουλο. Κάτι πάει λάθος όσον αφορά τη δική μου εκπαίδευση.
Πότε ξεκίνησες να νιώθεις πιο σίγουρη για τις επιλογές σου;
Κάπου στη μέση της διατροφικής εκπαίδευσής μου, που ξεκινήσαμε να συζητάμε για τους συνδυασμούς των τροφίμων, δηλαδή το μεσημεριανό με το βραδινό. Εκεί ξεκίνησα να καταλαβαίνω το πώς λειτουργεί η διατροφή και πόσο σημαντικό είναι να τρώμε από όλες τις ομάδες τροφίμων. Εκεί ξεκίνησα να αισθάνομαι πιο σίγουρη και να λέω «Οκέι, τώρα μπορώ να το κάνω μόνη μου».
Ένα κομμάτι που σε είχε δυσκολέψει ήταν το να βάλεις σε προτεραιότητα το να φας με την ησυχία και να κάνεις ένα διάλειμμα για αυτό από τη δουλειά. Πώς το διαχειρίστηκες αυτό;
Στην αρχή μου ήταν πάρα πολύ δύσκολο, γιατί είχα τρομερή πίεση από τη δουλειά μου, δηλαδή αισθανόμουν πολύ μεγάλο άγχος και ανασφάλεια να πω «Τώρα θα σταματήσω να δουλεύω, δεν θα κοιτάξω το κινητό και θα κάτσω να φάω για 15’». Αυτό προέκυπτε από το γεγονός ότι το κινητό μου χτυπούσε ασταμάτητα και μπορεί να έχανα κάτι σημαντικό.
Όμως, μετά από ένα σημείο, όταν το συζητήσαμε και μου είπες χαρακτηριστικά: «Και τι θα γίνει αν για 5’ δεν απαντήσεις;», εκεί μου άλλαξες όλη την κοσμοθεωρία. Το ανέλυσα με τον εαυτό μου και σκέφτηκα «Όντως, το θα γίνει αν δεν απαντήσω για 5’; Θα καταστραφεί ο κόσμος; Όχι! Δεν θα γίνει τίποτα. Όλοι μπορούν να περιμένουν για 5’. Πραγματικά, δεν θα συμβεί τίποτα.
Έκτοτε, δεν είχα ξανά τέτοιο πρόβλημα ούτε τέτοιο άγχος. Βάζω το κινητό στο αθόρυβο, στην άκρη, κλείνω το λάπτοπ και λέω «Εγώ τώρα τρώω. Τέλος. Όποιος με αναζητήσει, μετά από 10’ θα είμαι διαθέσιμη. Τώρα θα φάω. Είναι η δική μου ώρα.» Ήταν η φράση που μου είπες και με ξεκλείδωσες.
Ποια ήταν η σχέση σου με τα γλυκά πριν τη διατροφική σου εκπαίδευση και τι έχει αλλάξει πλέον;
Έκανα πολύ κακή διαχείριση.
Έβαζα τον εαυτό μου σε μια κατάσταση να λέω «Θα κάτσω 1 μήνα χωρίς γλυκό για να ελέγξω τον εαυτό μου» – μπορεί και να το έκανα – και τον επόμενο μήνα έτρωγα σχεδόν κάθε μέρα γλυκό. Οπότε, από την έλλειψη πήγαινα στην υπερκατανάλωση. Άρα ήμουν στα δύο άκρα.
Πολλές φορές έλεγα να φάω ένα γλυκό την εβδομάδα, όμως ήταν κάτι που δεν μπορούσα να κρατήσω συστηματικά. Αυτή η μέση λύση δεν μου έβγαινε με τίποτα. Μου έβγαινε είτε η έλλειψη είτε η υπερκατανάλωση – και το ένα φέρνει το άλλο, σαν ένας κύκλος.
Αυτό που έχω καταλάβει είναι δεν απολάμβανα την ώρα που έτρωγα το γλυκό. Το έτρωγα τόσο βιαστικά και απλά για να το φάω, που δεν το καταλάβαινα. Πλέον, όταν θέλω να φάω ένα γλυκό, κάθομαι και σκέφτομαι όλα αυτά που έχουμε κάνει μαζί: τι θέλω να φάω; Τι υφή θέλω να έχει; Τι γεύση; Θα είναι δροσερό; Θα είναι ζεστό; Όλα αυτά. Επομένως, κάθε που θέλω να φάω, αναλογίζομαι όλα αυτά που έχουμε πει και μπορεί εν τέλει να συνειδητοποιήσω πως δεν θέλω να φάω γλυκό. Εκεί, πάλι ξεκλειδώθηκα και με βοήθησε να σταματήσω τον κύκλο με το γλυκό.
Δεν έγινε εύκολα, ούτε από τη μια στιγμή στην άλλη – πέρασα πολλά σκαμπανεβάσματα. Τη μια μπορεί να το τηρούσα, την άλλη μπορεί να μην το τηρούσα για πολύ καιρό. […]
Μέσα στην εβδομάδα, αν προκύψει ένα γλυκό στη δουλειά και θέλω πραγματικά να το φάω (κι όχι επειδή απλά προέκυψε, επειδή κάποια είχε γιορτή), θα το φάω και απλά θα συνεχίσω τη μέρα μου σαν να μην έγινε τίποτα, ενώ άλλες φορές μπορεί να πήγαινα να ξαναέπαιρνα και να ξαναέπαιρνα. Να έλεγα «Ωραία, το χάλασα, άρα ας είναι το cheat μου» και να το ξανακάνω και να το ξανακάνω. Ένας φαύλος κύκλος, δεν έβρισκα άκρη. Πλέον κάνω αυτό με την ενσυνείδητη διατροφή, καταλαβαίνω τον εαυτό μου (αν θέλω να φάω, τι θέλω να φάω) και αποφασίζω αναλόγως.
Υπάρχει κάποια συγκεκριμένη ιστορία, όπου ένιωσες περήφανη με τον εαυτός που κατάφερες κάτι που πιο παλιά δεν θα μπορούσες;
Σήμερα ήμουν στον καναπέ το πρωί και είχαν προκύψει διάφορα θέματα, μικροπροβλήματα, με τη δουλεία κλπ, τα οποία με έριξαν λίγο συναισθηματικά. Είχα να φάω γλυκό μια εβδομάδα και λέω «Εντάξει, κάπως πλησιάζει η ώρα για το γλυκό της εβδομάδας. Μήπως να φάω τώρα ένα γλυκό; Να παραγγείλω;».
Είχα μπει στην εφαρμογή για να παραγγείλω και είχα επιλέξει αρκετά πράγματα. Εκείνη τη στιγμή δεν σκεφτόμουν σαν Μάγδα, όπως σου μιλάω τώρα. Σκεφτόμουν σαν άτομο που ήταν έτοιμο να κάνει ένα υπερφαγικό επεισόδιο. Είχα μια δύσκολη εβδομάδα γενικά… οπότε αυτό με είχα ρίξει.
Μετά, είχα μια προπόνηση να κάνω και ενώ βλέπω την παραγγελία, λέω «Έχω τηρήσει το πρόγραμμα διατροφής από την αρχή με βάση τις δικές μου επιθυμίες.» (δηλ. είχα φτιάξει ένα πρωινό που πραγματικά με ικανοποιούσε πάρα πολύ) «Τώρα θα το καταστρέψω και θα πάω στην προπόνηση με πολύ βαρύ στομάχι, με πολύ καλή διάθεση, γιατί θα κάνω ένα υπερφαγικό το οποίο θα με ρίξει πάρα πολύ. Ναι, θέλω να φάω το γλυκό, αλλά ίσως να μην είναι η κατάλληλη στιγμή, εφόσον έχω ήδη μόλις φάει το πρωινό μου».
Επομένως, εκείνη τη στιγμή μου καθόμουν, έβλεπα την παραγγελία μου και υπήρχε αν διαβολάκι να μου λέει «Φα’ το, σου αξίζει, πέρασες δύσκολα αυτήν την εβδομάδα» και ένα αγγελάκι να μου λέει «Ναι, αλλά έχεις τηρήσει ένα που σε ικανοποιεί, θα το μετανιώσεις». Εκείνη τη στιγμή είπα όχι και ακύρωσα την παραγγελία. Σηκώθηκα και συνέχισα το πρόγραμμά μου.
Όταν γύρισα μετά, αισθανόμουν πάρα πολύ ευτυχισμένη, γιατί κατάφερα να αποτρέψω τον εαυτό μου από ένα ακόμα υπερφαγικό, που έχω πάρα πολύ να κάνω. Είμαι πάρα πολύ περήφανη που έχω καιρό να κάνω υπερφαγικό. Σήμερα ήταν μια πολύ καλή μέρα. Σήμερα δεν το χρειάζομαι σαν Μάγδα στο οργανισμό ή σαν γεύση το γλυκό. Το χρειαζόμουν λόγω της ψυχολογικής κατάστασής μου. Επομένως, ήταν άδικο και κρίμα να το κάνω και μετά να με ρίξει ακόμα περισσότερο, ενώ έχω μπροστά μου πάρα πολύ χρόνο για να φάω ένα άλλο γλυκό μια μέρα, μια ώρα, μια στιγμή που πραγματικά θα το ευχαριστηθώ παραπάνω. Σήμερα απλά θα το κατανάλωνα για να πω ότι το έφαγα και εν μέρει να με ικανοποιήσεις μετά από μια δύσκολη εβδομάδα, αλλά μετά από μισή ώρα θα ήμουν χειρότερα. Σκεπτόμενη όλα αυτά, το σταμάτησα.
Τι σημαίνει για εσένα διατροφική εκπαίδευση;
Για εμένα, σημαίνει να είσαι σίγουρος για αυτό που τρως, να είσαι σίγουρος ότι με αυτό που τρως καλύπτεις όλες τις ανάγκες του οργανισμού σου, ότι θα μπορείς να έχεις την ενέργεια που χρειάζεσαι για να βγάλεις εις πέρας όλες τις δουλειές που έχεις στην καθημερινότητά σου.
Διατροφική εκπαίδευση σημαίνει να τρως ισορροπημένα, να σου λείπει τίποτα, αλλά να μην κάνεις υπερφαγικά επεισόδια, δηλαδή να μην οδηγείσαι σε ακρότητες.
Διατροφική εκπαίδευση σημαίνει και κάτι πάρα πολύ σημαντικό: όταν βγαίνεις έξω και θες να φας με τους φίλους σου, να μην ξεφεύγεις, να μην λες «θα το φάω, γιατί μόνο τώρα μπορώ» και να είσαι μέχρι εκεί που αντέχει ουσιαστικά το στομάχι σου. Πάρα πολλές φορές έχω βγει έξω και έχω φάει παραπάνω από όσο αντέχω, μόνο και μόνο επειδή λέω «Ναι, αλλά τώρα έχω το τηγανιτό κολοκυθάκι μπροστά μου, δεν θα το ξαναέχω» και θα φάω και θα ξαναφάω κι άλλη μπουκιά. Το στομάχι μου δεν θέλει, αρνείται. Αλλά του δίνεις, γιατί έχεις την ψευδαίσθηση ότι ικανοποιείσαι εκείνη τη στιγμή. Στην πραγματικότητα, όμως, δεν ικανοποιείσαι, βαραίνεις κι άλλο το σώμα σου. Για εμένα είναι πάρα πολύ σημαντικό όταν ελέγχω το φαγητό που τρώω έξω χωρίς να περιορίζομαι. Το ελέγχω πραγματικά με βάση το πώς θέλω να φάω και πώς θέλω να ικανοποιηθώ, χωρίς να στερηθώ. Εκεί είναι η επιτυχία νομίζω.
Ούσα στο τώρα, τι θα έλεγες στη Μάγδα πριν ξεκινήσει την εκπαίδευσή της;
Θα της έλεγα: «Ακόμα να το κάνεις; Τρέχα!». Θα της έλεγα ότι θα τη βοηθούσε πάρα πολύ. Θα είναι πολύ πιο σίγουρη για τον εαυτό της και τις επιλογές της στο κομμάτι της διατροφής σου. Θα της έλεγα ότι θα τη βοηθούσε πολύ, γιατί θα προλάβαινε πάρα πολλά υπερφαγικά επεισόδια που υπήρχαν πριν τη διατροφική εκπαίδευση. Επομένως, εκτός από υπερφαγικά επεισόδια, θα προλάβαινα και πολλά ψυχολογικά σκαμπανεβάσματα.
Εννοείται πως κι αυτά μαθήματα ήταν. Κάθε άνθρωπος έχει τα όριά του και αναγνωρίζει ότι «δεν μπορώ να συνεχίσω έτσι, θα προχωρήσω στη διατροφική εκπαίδευση».
Αν μπορούσα να το είχα πει νωρίτερα στον εαυτό μου, θα το είχα κάνει, επειδή θα με βοηθούσε να έχω προλάβει πάρα πολλά πράγματα, χρόνο και χρήμα. Επομένως θα ήμουν τώρα σε ένα καλύτερο στάδιο από πολύ νωρίτερα.
Όπως είπες κάποια πράγματα δεν σου βγήκαν με τη μία κι έπρεπε να δοκιμάσεις ξανά και ξανά. Υπάρχουν άνθρωποι που τα παρατάνε με τη μία. Τι θα τους έλεγες;
Θα έλεγα σε όλους τους τομείς να μην τα παρατάνε. Από τη στιγμή που έχεις βάλει κάτι σαν στόχο και θες να τον υλοποιήσεις και να δεις τον εαυτό σου σου στην καλύτερη εκδοχή του… είναι τέτοια η λύτρωση όταν τον ικανοποιείς, που αυτό το συναίσθημα πρέπει όλοι να το βιώσουν.
Είναι διαφορετικό να πεις «Αναγνωρίζω ότι δεν μπορώ, αλλά σε λίγο θα ξανασηκωθώ» και «Τα παρατάω και τέλος». Στους δεύτερους, θα έλεγα ότι είναι κρίμα να μη δώσουν την ευκαιρία στον εαυτό τους να δουν την καλύτερη εκδοχή τους, γιατί όλοι μας έχουμε μια καλύτερη εκδοχή.
Αξίζει τόσο πολύ το συναίσθημα να φτάνεις σε αυτόν το σημείο, που είναι κρίμα να μην το βιώσει κάποιος άνθρωπος.
Είναι η χαρά; Είναι η λύτρωση; Είναι η ικανοποίηση; Είναι πάρα πολλά πράγματα. Και είναι κρίμα για τον καθένα μας όταν βάζουμε έναν στόχο να μην τον επιτυγχάνουμε. Η παραίτηση έρχεται πολλές φορές στη ζωή, αλλά πρέπει να μάθουμε και να σηκωνόμαστε.
Τι θα απαντούσες στους ανθρώπους που φέρνουν δικαιολογίες (π.χ. ότι δεν έχουν χρόνο και υποστήριξη) για το ότι τώρα δεν μπορούν να ασχοληθούν με τη διατροφική τους εκπαίδευση, ενώ ξέρουν ότι τη χρειάζονται;
Όλοι οι άνθρωποι έχουν τα προβλήματά τους. Όλοι οι άνθρωποι δεν έχουν χρόνο. Όλοι οι άνθρωποι πέρα από τη διατροφή έχουν χίλιες δεκαπέντε ασχολίες. Το θέμα, όμως, είναι: θες να φροντίσεις τον εαυτό σου ή θες να είσαι ένα ον που απλά λειτουργεί και εκτελεί όλες τις άλλες ασχολίες;
Δεν είναι μόνο αυτό το ζήτημα. Πρέπει να είσαι δυνατός από κάθε άποψη για να μπορέσεις να φέρεις σε πέρας τις ανάγκες που έχεις, τις υποχρεώσεις σου, τα πάντα. Η διατροφική εκπαίδευση κυρίως αυτό σου δίνει. Σου δείχνει πώς να φροντίσεις τον εαυτό σου για να είσαι λειτουργικός.
Όσον αφορά την υποστήριξη, νομίζω ότι πολύ λίγες φορές θα έρθει κάποιος και θα σε κρατήσει από το χεράκι για να σε βοηθήσει. Άμα δεν το θες πραγματικά εσύ, δεν θα γίνει η αλλαγή. Δεν μπορεί κανένας, όση πληροφορία κι αν σου δώσει, αν δεν θέλεις ο ίδιος να την αφομοιώσεις και να την κάνεις πράξη, να έχει αποτέλεσμα. Δεν γίνεται. Πρέπει κανείς να πειθαρχήσει στον εαυτό του και να πει «Ναι, θέλω να το κάνω».
Μπορεί να μην έχει χρόνο, αλλά στην πραγματικότητα ποιος δεν έχει 10‘ μέσα στη μέρα – έστω λίγο πριν κοιμηθεί – να διαβάσει 2-3 πράγματα; Είναι πάρα πολύ απλό, όταν κάποιος θέλει, βρίσκει. Βρίσκουμε τον χρόνο για να κάτσουμε στο κινητό και να χαζέψουμε με τις ώρες. Βρίσκουμε τον χρόνο για να βγούμε έξω και να γλεντήσουμε λίγο παραπάνω, ενώ ξέρουμε ότι την επόμενη μέρα έχουμε δουλειά.
Ε, αυτόν τον χρόνο ας τον διοχετεύσουμε κάπως αλλιώς, με έναν πιο δημιουργικό τρόπο. Δεν αποκλείω ούτε το scrolling στο κινητό, ούτε τη διασκέδαση. Αλλά όταν θες να πας τον εαυτό σου ένα βήμα παρακάτω, εννοείται πως από κάπου πρέπει να πάρεις την ενέργειά σου και να τη διοχετεύσεις σε μια πιο ποιοτική δραστηριότητα.
Όταν, λοιπόν, πρόκειται να μάθεις κάτι το οποίο όντως θα σου αλλάξει τη ζωή, δεν γίνεται να μην έχεις 10’ τη μέρα να το κάνεις – γιατί δεν απαιτεί και κάτι παραπάνω από 10’ τη μέρα.
Κάτι τελευταίο με το οποίο θα ήθελες να μας αφήσεις;
Αξίζει για όλους τους ανθρώπους είτε θεωρούν ότι τα πάνε τέλεια στη διατροφή τους είτε όχι, να αφιερώσουν λίγο χρόνο για να μάθουν για τη διατροφή σε ένα βαθύτερο επίπεδο, να εκπαιδευτούν πάνω σε αυτό το κομμάτι. Πάντα θα υπάρχει μια πληροφορία που μας διαφεύγει.
Ας πούμε, εγώ στην αρχή νόμιζα ότι τα κάνω όλα τέλεια: τρώω το κοτόπουλό μου, τρώω το γιαούρτι μου και όλα καλά. Όμως, μακροπρόθεσμα μου βγήκαν άλλα προβλήματα.
Επομένως, ας αφιερώσουμε όλοι λίγο χρόνο να εκπαιδευτούμε σωστά πάνω σε αυτό το κομμάτι – κι ας νομίζουμε ότι τα ξέρουμε όλα, γιατί από αυτό θα προκύψει κάτι πάρα πολύ καλύτερο που νομίζω ότι αξίζει στην τελική.
Η Μάγδα είναι ένα τρανό παράδειγμα του τι συμβαίνει όταν βάζεις μπροστά πρώτα ΕΣΕΝΑ, ώστε να νιώθεις καλά σωματικά ΚΑΙ ψυχικά. Πάτησε πόδι απέναντι στις ενοχικές σκέψεις της, απέκτησε διατροφική εκπαίδευση και πλέον μπορεί να μιλάει με ηρεμία και αυτοπεποίθηση σχετικά με το πώς διαχειρίζεται τα φαγητά και τα γλυκά.
Θέλεις κι εσύ;
Αν θες κι εσύ να τα καταφέρεις όπως εκείνη, τότε πρέπει οπωσδήποτε να τσεκάρεις το Nutritious Balance!
Απλώς πάτα εδώ και πρόλαβε τη θέση σου όσο είναι ανοιχτές οι εγγραφές για αυτόν τον κύκλο>>
Είναι το διαδικτυακό μου πρόγραμμα για ανθρώπους που θέλουν να διαχειρίζονται το φαγητό με αυτοπεποίθηση, ώστε να βάζουν με άνεση το μέτρο, να φροντίζουν τον εαυτό τους και να τρώνε με ποικιλία, ευελιξία και ελευθερία.
Προσθέστε σχόλιο